വൈകുന്നേരം അവർ ഇയാളോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അവൾക്ക് താത്പര്യമില്ല…

Uncategorized

രചന: ഷിജിത് പേരാമ്പ്ര

സ്വന്തം മകൾ അവൾക്കിഷ്ടമുള്ളയാളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പോയത് കൊണ്ട് മാതാപിതാക്കൾ ആ-ത്മ-ഹ-ത്യ ചെയ്ത വാർത്ത വായിക്കാനിടയായി.

ഇതുവായിച്ചപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നതിനെ പറ്റി ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം കണ്ട ഒരു സംഭവമോർത്ത് എഴുതണം എന്ന് കരുതിയിരുന്നു. പിന്നീടത് മറന്നു പോയി ഇപ്പോഴീ വാർത്തകണ്ടപ്പോൾ വീണ്ടുമതോർത്തു.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാൻ മോളെയും കൊണ്ട് ഇവിടടുത്തുള്ള ഗവ: ആശുപത്രിയിൽ പോയിരുന്നു മോളെ കാണിച്ച് ആശുപത്രിക്ക് താഴെ എത്തിയപ്പോൾ , മോൾ വിശക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ അടുത്തുള്ള ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി.. ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടുന്ന ഭക്ഷണത്തിന് ഓർഡർ ചെയ്ത് കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഒരമ്മയും മകളും നേരെ എതിർ ടേബിളിൽ വന്നിരുന്നു. മോൾക്ക് ഒരാറു വയസ്സു തോന്നിയ്ക്കും നല്ലൊരു സുന്ദരിക്കുട്ടി. എന്റെ മോളെ കാണാൻ ചെറുപ്പത്തിൽ ഈ കുട്ടിയെ പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു . അതുകൊണ്ടാണോ എന്തോ ഞാനാ മോളെ തന്നെ ഇടയ്ക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ അമ്മയെയും മോളെയും കണ്ടാലെ അറിയാം പാവങ്ങളാണെന്ന് . മുഷിഞ്ഞ് നിറം മങ്ങിയ വേഷം . കയ്യിലോ കാതിലോ ആഭരണങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല. അമ്മയുടെ കാലിൽ തേഞ്ഞു തീരാറായ ഒരു വള്ളിച്ചെരുപ്പുണ്ട്. മോൾക്ക് ചെരുപ്പില്ല. നിറം മങ്ങിയതാണെങ്കിലും മോൾടെ ഉടുപ്പ് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. മോളെ കണ്ണൊക്കെ എഴുതിച്ച് ,നീളമുള്ള മുടി രണ്ടായി പകുത്തുകെട്ടിയിരിക്കുന്നു. അവൾ കുസൃതിയോടെ എന്തൊക്കെയോ അമ്മയോട് പറയുന്നുണ്ട് . അമ്മയുടെ മുഖത്തും നിറം മങ്ങിയ ഒരു ചിരി കാണാനുണ്ട്.

അവരുടെ അടുത്ത് സപ്ലയർ ചെന്നിട്ട് “എന്താണ് വേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചു.

അമ്മ പൊറോട്ടയും മീൻ കറിയും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു.

സപ്ലയർ രണ്ട് പ്ലേറ്റിൽ നാല് പൊറോട്ടയും രണ്ട് പ്ലേറ്റിൽ അയലക്കറിയും കൊണ്ടുവന്നു. പ്ലേറ്റിൽ വിലങ്ങനെ കിടക്കുന്ന അയലയെ കണ്ടപ്പോൾ ആ മോളുടെ കണ്ണുകൾ നക്ഷത്രം പോലെ തിളങ്ങിയത് ഞാൻ കണ്ടു. കുഞ്ഞ് അതിന്റെ ചുണ്ടുവിരൽ കൊണ്ട് അയലയെ വേ-ദനിപ്പിക്കാതെ മെല്ലെ ഒന്നു തൊട്ടു.എന്നിട്ട് രണ്ടു ചുമലും പൊക്കിപിടിച്ച് ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.

അയലക്കറി കണ്ടപ്പോൾ അമ്മ കറിയുടെ വില ചോദിച്ചു. കറിയുടെ വില കേട്ട് അമ്മ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി. എന്നതിന് ശേഷം കയ്യിൽ ചുരുട്ടി പിടിച്ച പേഴ്സ് എടുത്തു നോക്കി. അതിലുള്ള നോട്ടിന്റെ വലുപ്പ കുറവും എണ്ണ കുറവും ഒന്ന് നോക്കി. പിന്നീട് സപ്ലയറോട് പറഞ്ഞു.

“രണ്ട് പൊറോട്ട ഇത്തിരി മീൻ ചാറ് ഒഴിച്ച് തന്നാ മതി.

അത് കേട്ടതും അവരെന്തോ വല്യ അപരാധം പറഞ്ഞത് കേട്ട പോലെ സപ്ലയർ അവരെ ഒന്നു നോക്കി. പിന്നീട് ആ ടേബിളിൽ വെച്ച രണ്ടു പ്ലേറ്റ് മീൻ കറിയും പൊറോട്ടയും എടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി. അയലക്കറി കൊണ്ടുപോവുമ്പോൾ ആ കുട്ടിയുടെ ദയനീയമായ നോട്ടം ഇപ്പഴും എന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. ആ കുഞ്ഞ് അത്രയേറെ ആ അയലയെ കണ്ട് കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നവളുടെ മുഖഭാവം കണ്ടാലറിയാം .

ആ കുഞ്ഞിന്റെ സങ്കടം ഒരു വശത്ത്,തന്റെ മകൾക്ക് അവൾ കൊതിച്ച ഒരു കറി വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ പോലും എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് സങ്കടപ്പെടുന്ന അമ്മയുടെ മുഖം മറ്റൊരു വശത്തും .

പിന്നീട് സപ്ലയർ കൊണ്ടു വന്ന രണ്ടു പൊറോട്ട ഇത്തിരി മീൻ ചാറിൽ മു-ക്കി , ആ കുഞ്ഞ് ആർത്തിയോടെ തിന്നുന്നത് കണ്ട് ആ അമ്മ നിർവൃതിയോടെ നോക്കിയിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർക്കും വിശക്കുന്നുണ്ട് എന്നവരുടെ മുഖം കണ്ടാലറിയാം. പക്ഷേ രണ്ടു പൊറോട്ട കൂടി വാങ്ങിയാൽ അവർക്ക് നാട്ടിലെത്താനുള്ള വണ്ടിക്കൂലി ചിലപ്പോൾ തികയുകയുണ്ടാവില്ല. അതാവാം അവരൊന്നും വാങ്ങി കഴിയ്ക്കാതിരുന്നത്.

ആ കുഞ്ഞ് കുടിച്ചതിന്റെ ബാക്കി ചായയും ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളവും കുടിച്ച് ആ അമ്മ എഴുന്നേറ്റ് പോവുമ്പോൾ എന്തിനോ എന്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞിരുന്നു. എനിക്കെന്റെ ബാല്യവും ഓർമ്മ വന്നു.

ആ കുഞ്ഞിന് അയലക്കറി വാങ്ങി കൊടുത്താലോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിക്കാതെയുമിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഇതുപോലെ ഓരോന്ന് കണ്ട് അവരെ സഹായിക്കാൻ പോയിട്ടുള്ള അനുഭവമോർത്ത് ഞാനത് വേണ്ടാന്നു വെച്ചു.

ഒരിക്കൽ ഞാൻ മംഗലാപുരത്ത് നിന്ന് ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അടുത്ത ടേബിളിൽ ഒരാൾ വന്നിരുന്നു. അതിനു തൊട്ടടുത്തായി മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച് കണ്ടാൽ ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനെ പോലെയുള്ള ഒരാളും വന്നിരുന്നു. അയാൾ നന്നായി മദ്യപിച്ചിരുന്നു എന്നയാളെ കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം.

അടുത്തിരുന്ന ആൾ ചോറിന് മീൻ ഫ്രൈ വാങ്ങി. അയാൾ കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മുഷിഞ്ഞ വേഷം ധരിച്ച ആൾ അടുത്തിരുന്നയാളുടെ മീൻ ഫ്രൈയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുഷിഞ്ഞ വ-സ്ത്രധാരിയുടെ നോട്ടവും അയാളുടെ മു-ഷിഞ്ഞ വസ്ത്രത്തിന്റെ നാറ്റവും കാരണമാണെന്ന് തോന്നുന്നു അയാൾ ഊണ് കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കി എഴുന്നേറ്റ് കൈ കഴുകാൻ പോയി. മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രധാരി വേഗം മറ്റെയാൾ കഴിച്ചതിന്റെ ബാക്കി മീൻ എടുത്ത് തന്റെ ഇലയിൽ വെച്ച് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ മീനിൽ തലയും മുള്ളും ഇത്തിരി മസാലയും മാത്രമേ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

അയാൾ കഴിക്കുന്നത് നോക്കിയിരുന്ന ഞാൻ അയാളോട് പറഞ്ഞു. മീൻ ഫ്രൈ വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ വാങ്ങിത്തരട്ടേ എന്ന്

അത് കേട്ടതും അയാൾ എന്നെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കീട്ട് ഒറ്റ ആക്രോശിക്കലായിരുന്നു.

“വേവർശിമോനെ#@@#**#@@## (അവിടുത്തെ നല്ലൊരു തെറി) പിന്നെ കന്നടയിൽ എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ച് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. “എനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ വാങ്ങി കഴിക്കാനറിയാം നിന്റെ ഔദാര്യം വേണ്ട ” എന്നൊക്കെയാണ് അയാൾ വിളിച്ചു പറയുന്നത്. ഇതെല്ലാം കേട്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ മുഴുവൻ എന്നെ തുറിച്ച് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കി വേഗം എഴുന്നേറ്റ് സ്ഥലം വിട്ടു.. അതോടെ ഇങ്ങനെയുള്ളവരെ കണ്ടാൽ ഞാൻ മിണ്ടാതെ പോകാറാണ് പതിവ്. അവർ കഴിക്കുകയോ കഴിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യട്ടെ. നമ്മൾ സഹായിക്കാൻ പോയാൽ ചിലപ്പോ ഇതാവും അനുഭവം. ആ അമ്മയെയും മോളെയും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കീ സംഭവവും ഓർമ്മ വന്നു.

പിന്നീട് ഞാനാലോചിച്ചത് ഇതാണ്.

ഇങ്ങനെയൊക്കെ കഷ്ടപ്പെട്ടുംസ്നേഹിച്ചും വളർത്തി കൊണ്ടുവരുന്ന പെൺകുട്ടികളിൽ ചിലരാണല്ലോ , അച്ഛനെയും അമ്മയെയും മറന്ന് , പെട്ടൊന്നൊരു ദിവസം കണ്ടൊരുത്തന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പോവുന്നത്. ആ മാതാപിതാക്കളുടെ വേദനയെന്താ ഇവർ മനസ്സിലാക്കാത്തത്. അല്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് മനസ്സിനിണങ്ങിയവരെ അവർ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളും ഒന്നു സഹകരിച്ചാലെന്താ . ആ കുട്ടിയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് അവരും ഒന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽഎന്നൊക്കെ ഞാൻ കരുതിയിട്ടുണ്ട്.

എന്റെ മോളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് “നീ ആരെവേണമെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചോ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്ന് രണ്ടു പേർക്കും താത്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറയണം. പറയാതെ ഇറങ്ങി പൊയ്ക്കളയരുത്, ഞരമ്പ് മുറിക്കാനോ ,കെട്ടിത്തൂങ്ങാനോ ഇടയാവുകയും ചെയ്യരുത്..എന്ത് . കാര്യമായാലും തുറന്ന് പറയണമെന്ന് .

അപ്പോ അവള് പറയും “ഞാനിറങ്ങിപ്പോവുമെന്ന് കരുതി നിങ്ങളങ്ങനെ സുഖിക്കണ്ടാന്ന് .

അച്ഛനമ്മമാർ സ്ത്രീധനം വാരിക്കോരി നൽകിയിട്ടും അത് പോര എന്ന് പറഞ്ഞ് സ്ത്രീധനത്തിന്റെ പേരിൽ വീണ്ടും പെൺകുട്ടികളെ മാനസികമായും ശാരീരികമായും പീഡിപ്പിച്ച് കൊന്ന വാർത്തകളും നമ്മൾ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു.

ഇന്നലെ ഒരു ഗ്രൂപ്പിൽ ഒരു പോസ്റ്റ് വായിക്കാനിടയായി.. മുപ്പത്തി ഒൻപത് വയസ്സുള്ള ഒരു അവിവാഹിതനായ യുവാവ് പെണ്ണു കാണാൻ പോയി. വിവാഹ ബന്ധം വേർപെടുത്തിയ പെണ്ണാണ്. അവർക്ക് രണ്ടു മുതിർന്ന പെൺകുട്ടികളും ഉണ്ട്. ഒരാൾ പത്തിലും ഒരാൾ ഏഴിലും പഠിക്കുന്നു.. അയാൾ അവിടെത്തി പെണ്ണിനോട് ചോദിച്ചു. ആദ്യ വിവാഹം വേർപെടുത്തിയത് എന്താണെന്ന്

അവൾ പറഞ്ഞു. “അയാൾ മദ്യപാനിയും കുടുംബം നോക്കാത്തവനുമായിരുന്നു എന്ന് . എന്നും അടിയും വഴക്കും. മടുത്തപ്പോൾ ഒഴിവാക്കി പോന്നതാണെന്ന്

ചായയും കുടിച്ച് പോരാനിറങ്ങിയപ്പോൾ പെണ്ണു വീട്ടുകാർ അയാളോട് പറഞ്ഞു .

“വിവരം വൈകീട്ട് അറിയിക്കാമെന്ന്.

വൈകുന്നേരം അവർ ഇയാളോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അവൾക്ക് താത്പര്യമില്ല. . സർക്കാർ ജീവനക്കാരനെ മതി അവൾക്ക് എന്ന്. അപ്പോ ഇവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു. എന്റെ ഓട്ടോ എന്നെങ്കിലും സർക്കാർ ഏറ്റെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ വിവരമറിയിക്കാമെന്ന് .

ഇത്രയും എഴുതി പോസ്റ്റിട്ട അയാളുടെ ചോദ്യം ഇതാണ് ഇവിടെ സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്ക് മാത്രമേ പെണ്ണ് കിട്ടുകയുള്ളോ .ഞങ്ങൾ ഓട്ടോക്കാർക്കും പെണ്ണ് വേണ്ടേ എന്ന് .

അതിൽ പലരും ഇതേ ആവശ്യം പറഞ്ഞ് അനുകൂലിച്ച് കമന്റ് ഇട്ടു.. അവർക്കും സർക്കാർ ജോലി ഇല്ലാത്തതിനാൽ പെണ്ണ് കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്നൊക്കെ. ചിലരൊക്കെ അവിവാഹികളായ സ്ത്രീകളെ മൊത്തം ആക്ഷേപിക്കുന്നത് കണ്ടു..

അവർക്കൊക്കെ വേണ്ടി ഞാനൊരു കമന്റിട്ടു.. “കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടില്ല എന്നും സർക്കാർ ജോലി ഇല്ലാത്തോണ്ട് പെണ്ണുകിട്ടുന്നില്ല എന്നു പറയുന്നവരുടെയൊക്കെ പെങ്ങൾ മാരെയും അല്ലങ്കിൽ മരുമക്കൾ പെൺകുട്ടികളെയും ചേട്ടന്റെ പെൺമക്കളെയും കുഞ്ഞമ്മയുടെ പെൺ മക്കളെയുമൊക്കെ സർക്കാർ ജോലിക്കാർക്കേ കൊടുക്കു എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നവരാണ്. പിന്നെങ്ങനെ ഇവർക്കും കിട്ടും.

എല്ലാവരും ചിന്തിക്കുന്നത് സർക്കാർ ജോലിക്കാർക്ക് കല്യാണം കഴിപ്പിച്ച് കൊടുക്കാമെന്നാണ്. ഇതിനും മാത്രം സർക്കാർ ജീവനക്കാരെവിടെയാണുള്ളത്. ഇതിനൊക്കെ ഒരു മാറ്റമുണ്ടാവുമോ എന്തോ .? ഞാനൊക്കെ അന്നേ കെട്ടിപ്പോയത് കൊണ്ട് പെണ്ണുകിട്ടി. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവരിലൊരാൾ ഞാനുമായേനെ .

ഇന്നീ വാർത്ത കണ്ടപ്പോൾ ഇതെല്ലാം ഞാനോർത്തു.. ഇനിയീ കുട്ടിയ്ക്ക് കുറെ വർഷത്തിന് ശേഷം കെട്ടിയവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് എന്തേലും മാ-നസിക പീ-ഢനമോ ശാ–രീരിക പീ-ഢനമോ ഉണ്ടായാൽ എന്ത് ചെയ്യും. ഓടി വന്നൊന്ന് കെ-ട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയാൻ അമ്മയോ ചേർത്തണച്ച് പിടിച്ച് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ അച്ഛനോ ഇല്ല. അവർ എന്തു മാത്രം ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവും സ്വന്തമകളുടെ വിവാഹം നടത്തി കൊടുക്കുന്നതും മറ്റും.

ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലെവിടെയൊക്കെയോ ഒരു നൊമ്പരം. ഞാനുമൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛനായത് കൊണ്ടാവാം..

രചന: ഷിജിത് പേരാമ്പ്ര

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *