“””ആാാ ശബ്‌ദം”””

Uncategorized

രചന :ശാരിക എസ് ഇരിഞ്ഞാലക്കുട

ഇതിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യാൻ ഇരുന്നാലും ആ ശബ്ദമാണ്, നമുക്ക് ചില ശബ്ദങ്ങളൊക്കെ വെറും ആരോചകമാണ്, ഉദാഹരണത്തിന് ഈ ചീനിച്ചട്ടിയിൽ തവി ഉരയുന്ന ശബ്ദം പോലെ. ഇത് അത് പോലെയാണ് ആാാ ശബ്ദം… ഞാൻ എന്നും കേൾക്കുമായിരുന്നു ആ ശബ്‌ദം. എനിക്കാണെങ്കിൽ ആ ശബ്‌ദം ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.

വൈകുന്നേരം ഒരു 6 മണി ആയാൽ ആ ശബ്‌ദം കേൾക്കാം.

വൈകും നേരമായപ്പോൾ കുളികഴിഞ്ഞു ഈറൻ ചാർത്തി, വിളക്ക് വെച്ച് നാമം ചൊല്ലുമ്പോൾ ദാ തുടങ്ങി ആാാ ശബ്ദമാണ്… ഒരു തരത്തിൽ മനസ്സ് ഏകാഗ്രത വരുത്തി ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു പ്രാർത്ഥിച്ചു, എന്നിട്ടും ആാാ ശബ്ദം ചെവിയിലേക്ക് കേറി വരുന്നുണ്ട്…

വൈകുന്നേരം മോളെ ഇരുത്തി രണ്ടക്ഷരം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു പഠിപ്പിക്കാം എന്നു വിചാരിച്ചപോൾ അവൾ പറയുന്നതിനേക്കാൾ മുകളിൽ ആണ് ആാാ ശബ്ദം. മോളെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല ആ ശബ്ദം.

അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ, പാത്രം താഴെ വീണാൽ കേൾക്കുന്നതിനെക്കാൾ മുകളിലാണ് ആ ശബ്ദം. മര്യാദയ്ക്ക് ഒരു ജോലി പോലും ചെയ്യാൻ മേലാത്ത അവസ്‌ഥ… രാത്രി ജോലി എല്ലാം തീർത്ത് കേട്ട്യോനും കൊച്ചിനും അത്താഴം വിളമ്പി നൽകി, ആ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്തിന്റെ കലിപ്പ് മുഴുവൻ എന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാം. അങ്ങനെ എന്റെ വൈകുന്നേരം ആയാൽ ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും എന്നെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്ന ആ ശബ്‌ദം ഇത് എന്തോന്ന് ആണോ…

ആ ശബ്‌ദം കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ തലയിൽ എന്തോ ഒരു പിരി പിരിപ്പാണ്. അത് ഞാൻ മുഖത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ മുൻപിൽ കാണുന്നവരോട് പ്രകടിപ്പിക്കുയും ചെയ്യും… കേട്ട്യോൻ ഇത് കണ്ട് വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് എന്തോ വേറെ കലിപ്പ് ആണ് എന്നാണ്.

പണിയെല്ലാം തീർത്ത് റൂമിലേക്ക് ചെന്നു, പെട്ടന്ന് പുറകിൽ നിന്നും രണ്ടു കൈ ചേർന്ന് വയറിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു…

“എന്തോന്ന് നീ മുഖവും വീർപ്പിച്ചു നടക്കുന്നെ, നിന്റെ പിണക്കം ഒക്കെ മാറ്റാനുള്ള മരുന്ന് എന്റെ കൈയ്യിൽ ഉണ്ട്…”

അതിയാനെ പിടിച്ചു ഒരു തള്ള് കൊടുത്തു…

“എന്തൊരു ശബ്ദമാണ് മനുഷ്യന് ചെവി കേൾക്കാൻ പാടില്ല, ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല, വൈകുന്നേരം ആയാൽ പിന്നെ ആ ശബ്ദമാണ്…”

അതിനു ഞാൻ ആ ശബ്ദം ഇപോ ഉണ്ടാക്കി ഇല്ലല്ലോ എന്ന മട്ടിൽ കേട്ട്യോൻ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട് പാവം…

ഞാൻ രണ്ടും കല്പിച്ചു ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയെ കണ്ടെത്താൻ തീരുമാനിച്ചു ഞാൻ കിടന്ന് ഉറങ്ങി.

അങ്ങനെ ഞാൻ ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയെ വെളുക്കും മുന്നേ തപ്പി ഇറങ്ങി, അധികം താമസിയാതെ ആ ശബ്ദത്തിനു ഉടമയെ ഞാൻ തിരിച്ചു അറിഞ്ഞു… പതുങ്ങി കിടക്കുകയാണ് ആൾ, അത് ആരാണ് എന്നല്ലേ, ഞങ്ങളുടെ ചെടിച്ചട്ടിയുടെ ഇടയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു “”ചീവീട് “” ആള് ചെറുതാണെങ്കിലും ശബ്‌ദം ഭയകരമാണ്. ഞാൻ ആലോചിച്ചു ഇത്രെയും ചെറിയ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണോ ഇത്രയും വലിയ ശബ്‌ദം. വെറുതെ അല്ല എന്റെ കെട്ടിയോൻ ഞാൻ ഒച്ച വെയ്ക്കുമ്പോൾ പറയുന്നത് നീ ചീവിടിനെ പോല്ലേ ശബ്‌ദം ഉണ്ടാക്കല്ലേ എന്ന്.

ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ ഒരു കല്ല് കൊണ്ട് അതിനെ അങ്ങു തീർത്തു കളഞ്ഞു, ഇനിയും വേറെ വരുമായിരിക്കും എന്നാലും ഇപ്പോൾ ചെറിയ സന്തോഷം. ഹോ എന്തല്ലേ ഞാൻ…

(ഒരു ജീവിയെ എങ്കിലും കൊല്ലാത്തവരായിട്ട് ആരുണ്ട് ല്ലേ )

എന്റെ ആദ്യത്തെ കഥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *